Bipolair en gevoel: woede

Bipolair en gevoel: woede

Iedereen word wel eens in zijn leven echt goed kwaad en op dat moment overheerst er woede. Vaak praat je dat uiteindelijk weer uit en het normaal in en uit ademen word weer makkelijker. Maar wat nou als je ondanks een goed einde nog steeds dagenlang rondloopt met die woede?

Realiteit bij bipolaire woede

Wanneer je heel gevoelig en emotioneel bent ingesteld zoals wij bipolairen maar ook hoog sensitieve mensen bijvoorbeeld, is het niet vreemd dat woede dubbel zo hard binnen komt vallen. Net als wij stress gaat onze hartslag over de kop en trekken al onze spieren strak. Alleen een happy end beteken voor mij in ieder geval dan niet dat het opgelost is.

Gisteren had ik toevallig een heftige situatie. Het eind resultaat was dat het leek of ik parkinson had! Trillen kon je het niet meer noemen, ik beefde over mijn hele lichaam en staan was dan ook lastig. Zelfs nadat alles gezegd was en opgelost, voelde ik mij nog steeds slecht en leed ik fysiek eronder. Hoe kon dat nu zo slecht gaan ineens en blijft dit nu weer een hele episode bij mij?

Moeilijk, maar door

Ondanks dat het moeilijk is moet ik weer van een dieptepunt opbouwen. Net als bij een episode dus eigenlijk. Hoe komt dat? Nou vooral omdat ik nog niet geheel en altijd nog stabiel ben. Deze heftige situaties met bijvoorbeeld dus die woede maken mij dan nog instabieler en kunnen bij dan van mijn “fijn gevoel-lijn” af duwen. Dat is natuurlijk heel vervelend en niet altijd kun je dit voorkomen. Maar je kunt wel door zelfbewustheid en management achteraf weer sneller op de been zijn! Voor mij duurde de periode na zulke extreme situaties soms wel weken voor ik er emotioneel weer uit was. Maar nu kan ik gelukkig de juiste keuzes maken om na een dagje zelfliefde en rust daarna weer gewoon te functioneren.

Share your thoughts