Bipolair en therapie: schematherapie

Bipolair en therapie: schematherapie

Therapie is een enorme stap in de goede richting. Maar welke therapie past nu bij jou en wat werkt voor jou nu echt? Voor mij word de mogelijkheid op antwoord steeds kleiner, want een hoop heb ik al geprobeerd. Met nu in de hoofdrol: schematherapie.

Schematherapie: emoties uitgeplozen

Vorige week had ik al even benoemd dat ik deze vorm van therapie aan het volgen was. Maar wat het nu was en hoe het nu precies zat, dat zou ik nog toelichten. Dus bij deze! Schematherapie is in mijn geval een groepstherapie. We zijn met een kleine groep en zijn dus eigenlijk afhankelijk van het vertrouwen in elkaar. De naam schematherapie zegt het eigenlijk al, je gaat aan het werk met schema’s. Maar welke schema’s? Nou, die van je gedachten. Hoe komt het nou dat je ik altijd ga eten als ik stress of dat ik niemand zomaar vertrouw? Ergens in je leven ben je daarmee begonnen en dat is zo vastgeroest, dat je het niet meer kunt stoppen. En dat is precies wat er uitgeplozen word in deze vorm van therapie.

Schema’s en MODI

Nu behandelen ze 2 dingen: de schema’s en de MODI. De ene is meer wat je doet en denkt, terwijl de andere meer behandeld hoe je je voelt. Zo heb je de schema’s wantrouwen, mislukking en zelfopoffering. Deze gaan dan over het idee dat jij hebt. Ik moet me opofferen omdat iemand anders meer recht heeft op geluk, of ik ga toch wel mislukken en ik vertrouw niemand. Bij de MODI heb je bijvoorbeeld het kwetsbare kind, de strenge ouder en de gezonde volwassenen. Deze vertellen je meer over hoe je je voelt en hoe je die emoties uit.

Bipolair en schematherapie

Het grootste probleem dat ik heb met schematherapie, is dat ik een hoop herken, maar alleen als ik een episode heb. Ik kan als ik depressief ben heel snel denken dat iedereen me haat en dat dat allemaal mijn schuld is. Maar als ik vervolgens hypomaan ben, is dat natuurlijk helemaal verdwenen! Voor mij was het dan ook heel lastig om de vragenlijst (die inzicht geeft in welke schema’s spelen) in te vullen. Over welke gebeurtenissen kan ik nu ja zeggen en welke niet? Wat doe ik wel als ik een episode heb en niet als ik stabiel ben? Oftewel, ik had weer eens stress.

Voor de mensen die vaker mijn blogs lezen, jullie denken inmiddels dat ik een onwijze stresskip ben waarschijnlijk. En dat is niet onterecht. Maar achteraf bleek mijn stress ook niet geheel onterecht. Ik had namelijk de high-score die niemand wilt: ik had alle balkjes die er waren hoog gescoord. Hoe kon dat nou? Ik heb alles als “stabiel” persoon ingevuld. Dan zou de MODI gezonde volwassenen toch wel naar boven komen? Nou, dat was het enige lage streepje dat ik bijna had!

De persoon achter de stoornis

Als persoon zelf had ik dus ook nogal wat te verduren. Komt het door mijn stoornis? Tot op zekere hoogte denk ik van wel. Toch omdat je andere dingen mee maakt en andere dingen voelt. Het maakt dat je ander gedrag ook gaat vertonen en daardoor ongemerkt allerlei schema’s en psychologische problemen mee komen. Maar ben ik daardoor hopeloos verloren? Nee, natuurlijk niet! Ik ga gewoon door met therapie, ook al is het zwaar. Maar waar een wil is, is een weg.

Share your thoughts