Bipolair en werk: lastig!

Bipolair en werk: lastig!

Werk lastig? Ja zeker! Steeds meer hoor ik om mij heen dat mensen met een mentale stoornis moeite hebben met werken. Maar ik had nooit het idee om arbeidsongeschikt te worden. Ik deed toch een studie om aan het werk te kunnen?

Vermoeiend

Toch had ik wel een idee waar iedereen last van had. Ik werk nu 1 dag in de week, studeer 1 dag in de week en werk in het weekend 2 keer 2 uur in de avond. En daarna ben ik gesloopt. Ik moet tussendoor vaak even liggen en bijkomen. Ook krijg is vanuit mijn studie alleen al veel stress en dat levert vaak migraine en slaapproblemen op. Dat maakt het ook lastig om geconcentreerd aan werk te zitten. Sterker nog, als ik door de weeks nog moet invallen, kijk ik daar tegenop alsof ik een marathon moet rennen.

En hoe komt dat dan? Voor mij lijkt het dat de prikkels te veel zijn. Er gebeurd van alles om je heen en je moet met van alles bezig zijn. Dat levert mij in ieder geval stress op en dat is vermoeiend!

Toch niet thuiszitten

Toch wil ik niet “thuiszitten”. Ik heb passies en die passies vind ik in werk. En dan misschien niet in de gemiddelde kantoorbaan, maar stilzitten is het gewoon niet voor mij. Het schrijven van boeken, blogs en bezig zijn met mijn communicatie is een vak op zich! En dat zou ik nu net graag als baan willen. Maar omdat ik nu nog niets eraan verdien, is een gewone bijbaan toch nodig. Want kosten maken doe ik ook, dus verdienen hoort erbij!

Geen vooroordeel

Laat ik er wel bij zeggen dat ik geen vooroordeel heb over de mensen die toch besloten hebben dat ze niet kunnen werken. Want als ik eerlijk ben en kijk naar mijn mentale gezondheid, was het ook af en toe beter als ik niet naar werk en studie hoefde. En een mentale stoornis als de bipolaire stoornis is heftig! Dus arbeidsongeschikt is begrijpelijk wanneer je zo een last hebt van de prikkels.

2 Comments

Join the discussion and tell us your opinion.

Truus Zeegers
24 juli 2018 at 20:44

Lastig, zeker, Ruby maar voor veel mensen die leven met bps niet onmogelijk. Kijk ik naar mezelf dan geldt dat ik door ziekte inzicht, goed mijn grenzen bewaken en openheid naar mijn werkomgeving toch 31 jaar als leerkracht binnen het speciaal onderwijs heb kunnen werken.

Ruby van der Kuil
24 juli 2018 at 20:44
– In reply to: Truus Zeegers

Dat is precies mijn punt! Ieder geval is anders en uniek en als iemand wilt werken, moeten we die deur zeker niet sluiten! Maar aan de andere kant moet er begrip komen voor de mensen die wel willen, maar niet kunnen.

Leave a reply