medicijnen niet voor de lol

Het gaat toch goed? Waarom neem je dan medicijnen?

Waarom slik je zoveel? Als je andere pillen krijgt betekend dat dat je diagnose niet klopt? Maar het gaat goed, moet je niet stoppen met slikken? De pillen piranha’s komen over je heen als je erover begint. Hoe zit dat en waarom vragen ze dat?

Het idee achter de vragen

Pillen lijkt niemand fan van te zijn. Helemaal niet met mentale problemen. Dan is het vergif en fout. Maar waarom nou? Het zijn niet jouw pillen toch? Het is onze zorg en niet die van een ander. Maar toch lijken mensen dat niet in te zien. Ze willen toch het beste voor je en voor je zorgen. Pillen doen dat ook, maar als het beter gaat hoef je toch niet meer voor iemand te zorgen? In dit geval dus wel. Want als wij stoppen met onze medicijnen, kan het zo weer fout gaan…

Medicijnen zijn nodig!

Mensen met suikerziekte, mensen met pijn, mensen met kanker… Er zijn wel miljarden mensen die iets slikken. En ook wel miljarden die dagelijks iets slikken. Al is het voor een bloeddrukprobleem of een simpele hoofdpijn, pillen lijken dan geen enkel probleem te zijn. Toch als wij mensen met een bipolaire stoornis pillen slikken lijkt het een compleet ander verhaal te zijn.

Maar stel iemand wilt wel afbouwen. Dan gaat dat alsnog niet in overleg met de omgeving, maar met de behandelaar! Die weet of het kan en hoe het moet. Dus het helpt niet als je dan zegt “stop gewoon met die pillen” of “het gaat beter, dus neem niet meer zo veel”. Daar wordt echt wel naar gekeken!

Dus waarom nou?

Wij zijn allemaal verantwoordelijk mensen, volwassenen vaak, met een team behandelaren die echt wel weten hoe het zit. Steun kunnen we gebruiken, onbegrip niet. Dit is namelijk niet meer dan dat. Dit zijn geen kuurtjes die wij nemen en daar moet nou eenmaal rekening mee worden gehouden. Dus vraag je eerst even af: “waarom nou?”. Dat scheelt ons een hoop moeite.

Share your thoughts